Det var ikkje rom for han i herberget.

 Andakter  Comments Off on Det var ikkje rom for han i herberget.
Dec 232016
 

betlehem

Det har alltid vore trongt for Jesus her i verda, og det ser ikkje ut til å blir betre heller, tvert om. Alle veit nok no at han er god, men han er for god; han passar ikkje for sjølvgode menneske som helst vil leva etter lystene sine. Me kan nok byggja kyrkjer og altar for han, og på høgtidsdagar og ved ei grav kan me så gjerne syngja om han og himmelen hans, men så får det òg vera nok. Livsmålet vårt er å leva slik me lyster utan å ha noko med Jesus å gjera, men når me døyr, skal han vera så god å ha ei dør open for oss inn til himmelen. Det skulle berre mangla at han ikkje gjorde det!

Slik tenkjer og lever folk flest. I livet vil dei ingenting ha med Jesus å gjera, men når dei døyr, gjeld det framom alle ting å komma til han. Han som må stå utanfor hjartedøra, heimen, forretninga, selskapslivet og alt du tek deg føre i livet, han skal ha rom til deg i himmelen. Der vil du inn! Kva skal du gjera der? Du får ikkje noko nytt sinn i døden; det må du få her. Nei, den Jesus som du ikkje har rom til, har heller ingen himmel for deg. Vil du har rom hjå Jesus når du døyr, må du ha rom for han mens du lever.

Men du og eg som ein gong gav han rom, la oss vera på vakt og halda oss borte frå alt som vil gjera plassen for Jesus mindre i livet vårt! Her er trongt for Jesus òg hjå mange av oss kristne. Denne verda dårar og dreg så mange, òg av Herrens små. (L.Hope)

 

 

 

 

 

 

Mine får, hører min røst

 Andakter  Comments Off on Mine får, hører min røst
Jan 112016
 

unnamed
Alt den gode hyrden gjør for å bevare oss, det gjør han gjennom sin røst. Hvis vi da bare lytter oppmerksomt til hans røst, vil vi bli hjulpet i all vår nød. Alle Satans listige angrep, alle kjødets fristelser, all verdens forførelse, all vår svakhet, vantro, likegyldighet, overmot – kort sagt: alt ondt og alle sår blir legt/lindra bare vi lytter til hans røst.

Ingen kristen er så sterk, så lærd i Gud, så troende, så fast i sin kristendom at han ikke kan bli angrepet av alt mulig ondt. Så avhenger altså alt av at han ennå har det sinn at han lar sannhetens ord gjelde mer enn hans egne tanker, meninger og følelser. Og gjennom dette lar seg korrigere, tukte og trøste. Det er dette som heter å høre Herrens røst. Da kan vi bli hjulpet i alt. (C.O.Rosenius)

«Så seier han til Tomas: Kom med fingeren din, – sjå her er hendene mine! Kom med handa di og legg henne i sida mi! Og ver ikkje vantruen, med truande! Min Herre, og min Gud! svara Tomas.» Johs. 20, 27–28

 Andakter  Comments Off on «Så seier han til Tomas: Kom med fingeren din, – sjå her er hendene mine! Kom med handa di og legg henne i sida mi! Og ver ikkje vantruen, med truande! Min Herre, og min Gud! svara Tomas.» Johs. 20, 27–28
Apr 152015
 

SaintThomasApostle

Ordet «tvil» rommer i seg så mange ting. Her les me om ein Jesu læresvein som ikkje kunne tru. Stakkars Tomas. Han hadde ikkje vore saman med dei andre då Jesus openberra seg for dei. Når så dei andre læresveinane fortalde om møtet med Herren, kunne han ikkje tru det.

Ein kristen kan nok få slike tunge stunder. Han har vore saman med Jesus før, og han er glad i Guds folk. Men så kom mørkret sigande som ei sky, og la seg som ei kald skodde inn over trueslivet. Korleis er det å vera ein rett kristen? Må han ikkje elska Jesus? Og kvar er Andens frukter i mitt liv? Desse og liknande spørsmål gneg i hjarta. Så kjem ei røyst og seier: Du kan visst berre slutta med å vedkjenna deg Jesus. Du får aldri til å tru slik som du skulle likevel.

Du som har det såleis, liknar Tomas. Men sjå: Jesus gløymer ikkje Tomas. Jesus kjem til han nettopp som han sit der sturen i sin eigen tvil. – Eg må få sjå sår-merka om eg skal tru, for eg såg at han døydde, tenkjer Tomas. Dette veit Jesus. Er det ikkje stort å få sjå at Jesus aldri gløymer den som slit med tvilen.

For det andre: Legg merke til den milde, kloke og omsorgsfulle måten Jesus talar til han på: «Kom og sjå at det er eg.» Orda frå Jesus til Tomas er ord til alle tvilarar: «Kom med fingeren din, og med handa di. Sjå såra mine. Det er eg.» (T.Tungland)

 Permalink  Andakter  Comments Off on
Apr 022015
 

jesus-washing-disciples-feet-by-takla

“Så slår han vatn i vaskefatet og tok til å två føtene åt læresveinane og turka dei med linkledet som han hadde bunde kring livet.” Johs. 13, 5

Jesus var samla med læresveinane sine den siste kvelden. Å vaska føtene til gjestane var husslavane sin jobb. Her, skjærtorsdagskvelden, er det Jesus som utfører denne gjerninga.Dette heng nok nøye saman med den diskusjonen som læresveinane hadde tidlegare, der dei tretta om kven som skulle vaska føtene, sidan dei ikkje hadde nokon tenar.

Då reiser Herren og Meisteren seg. Han går frå mann til mann. Vaskar og turkar. Ein kan berre tenkja seg til korleis læresveinane skjemdest etter kvart som Jesus kraup fram etter golvet, med vaskefatet.Dette syner oss kor djupt mørkret rår der inne i menneskesinnet. Endåtil i nærleiken av Jesus går det an å tenkja så svarte tankar, ja, jamvel trettast om det å vera den største. Og det var Jesu læresveinar, dei næraste venene han hadde på jorda.

Jesus var god. Han var heilag og rein. Han kom ifrå himmelen, “ikkje for å la seg tena, men for sjølv å tena”. Han, himmelens konge, han kunne vaska føtene til læresveinane. Han kunne gje alt.I nærleiken av han vert me så uendeleg små. Våre motiv vert uklåre og ureine. Me kjenner trong til å be:

“Gi meg ditt rene og hellige sinn -.” (T.Tungland)

Mi 5,1 Men du Betlehem, Efrata, som er liten til å være med blandt Judas tusener! Av dig skal det utgå for mig en som skal være hersker over Israel, og hans utgang er fra fordum, fra evighets dager.

 Andakter  Comments Off on Mi 5,1 Men du Betlehem, Efrata, som er liten til å være med blandt Judas tusener! Av dig skal det utgå for mig en som skal være hersker over Israel, og hans utgang er fra fordum, fra evighets dager.
Dec 222014
 

3 vise menn

Mika 5, 1 er en av de klareste og herligste Messias-profetier i skriften. Ikke bare er det bemerkelsesverdig at profeten her oppgir Kristi fødested, men faktisk antyder han at han er fra evighet.

1. Han utgår av Betlehem. 1. Sam 17, 12 nevnes Isai – Davids far – som «efratitt fra Betlehem». Når denne nye konge – Messias – skal fødes, skal han komme som en ny Davids-ætling. Han skal ikke være en fortsettelse av den lange kongerekke av Davids hus, – av hvilke mange hadde vært ugudelige konger. Han skal «skyte fram som et skudd av Isais rot», som Esaias kaller det. Es. 11, 1. Han er bærer og oppfyller av Davids gamle kongstanke og betegner samtidig noe nytt. Han er det nye skudd som skyter fram av den gamle rotstubb.

2. Han kommer i ringhet. Profeten framhever at Betlehem er en uanseelig by. Den er for liten til å regnes med blant «Judas tusener» – d. v. s. blant de litt større steder i Juda. Og dette lille Betlehem hvem nå ingen regner med eller akter på, skal bli den kommende David-konges fødeby.

3. Han skal være en hersker. Om hans herkomst er ringe, skal han allikevel nå den største høyhet. Han skal bli konge og hersker for sitt folk.

4. Hans utgang er fra fordum, fra evighets dager. I profetisk klarsyn ser her Mika det gåtefulle ved Messias herkomst. Han er fra fordum, – vel skal han en dag fødes i Betlehem, men allerede før den dag er han til. Han er den som har virket også «i fordums dager»; – ja han er i virkeligheten fra evighet av. (F.Wisløff)

I dag er det fødd dykk ein frelsar i Davids by; han er Kristus, Herren! Luk 2, 11

 Andakter  Comments Off on I dag er det fødd dykk ein frelsar i Davids by; han er Kristus, Herren! Luk 2, 11
Dec 242013
 

christ_the_savior_is_born_1

Slik som slaga frå juleklokkene syng ut over dalar og strender kvar jul, slik lyder ordet frå slekt til slekt om Frelsaren som var fødd. Me treng ein frelsar. Me er i naud. Djevelen, synda og døden fann oss og slo oss til jorda. Ingen kan meir reisa seg med eiga makt.

Men han som måtte låsa porten for oss til livsens land, lova å finna utveg til å opna han att. Det er uråd for oss å forstå det, men Bibelen fortel at alt før verda vart grunnlagd, hadde Gud ordna med hjelpa. Og då tida var der, kom han sjølv til jorda og vart frelsaren vår. Han som har skapt alle ting, han lèt seg leggja på nokre høystrå i ein stall, og det gjorde han for å gjera oss rike med sin fattigdom. No reknar ikkje Gud med oss lenger, no reknar han med han som sa: “krev av meg!” Han har stige inn i vår ætt, som menneske blant menneske, som den andre Adam, slik at han kan ta bort det vonde den første gav oss i arv.

I glede over det som no blir oss menneske til del, syng englar og himmelhærar lovsongstonar opp til Gud og bodet om frelse til oss her nede. Kom då og syng med, alle som har hjarta, munn og mæle, og la oss tilbe han som kom og ville frelsa oss fortapte!

(L.Hope)

 

Er du den som skal koma, eller skal me venta ein annan? Matt 11, 2-11 (3 sønd. i advent)

 Andakter  Comments Off on Er du den som skal koma, eller skal me venta ein annan? Matt 11, 2-11 (3 sønd. i advent)
Dec 122013
 

005-john-baptist-prison

Johannes sit i fengsel.

Då han stod i si beste kraft, med mot til å leva og med vilje til å bera sanninga fram i eit gudlaust folk, vart arbeidet hans brote tvert av. Det mørke fangerommet og den tunge livslagnaden har tært på kreftene, og i svevnlause netter kom tvilen: Tok eg feil av kallet mitt? Sa eg noko usant då eg ropte ut: Sjå, der er Guds lam som ber verdsens synd? Alt går rundt for han, og tvilen tærer og gneg.

Den fornuftskloke og sjelesjuke ætta er herja av tvil. Også mange av Guds beste vitne, som ei tid i livet sitt bar bod til folket i ånd og sanning om Jesu, sit no tvilande motlause og med ei sår sjel. Er det sant det eg har sagt? Var eg rett omvendt? Er eg ein kristen, eller har eg aldri vore det?

Korleis skal me komma ut or ei slik mørk natt?

Eg veit berre eitt råd, det har eg sjølv prøvt og kan vitna av eiga røynsla at det er gagn i det. Kva for eit råd er så det? Jau, det er å gå til Jesus med tvilen, og seia rett ut korleis det står til. Sei at du tvilar, og kva det er du tvilar på. Då tek han tvilen bort. Me kan ikkje tenkja eller diskutera oss bort frå tvil, men Jesus tek tvilen bort, om han får lov. Korleis det går føre seg, veit eg ikkje; eg veit berre at han gjer det.

(L.Hope)