Så tok dei Jesu med seg. Han bar sjølv krossen sin og gjekk ut til den staden dei kallar Hovudskallen, på hebraisk Golgata. Der krossfeste dei han. Joh 19, 17-18a

 Andakter  Comments Off on Så tok dei Jesu med seg. Han bar sjølv krossen sin og gjekk ut til den staden dei kallar Hovudskallen, på hebraisk Golgata. Der krossfeste dei han. Joh 19, 17-18a
Mar 282013
 

Via dolerosa
Golgata! du underfulle, heilage haug. Når me tek namnet ditt på tunga, fer det gjennom ånda vår ein pust av djupt alvor, ei stille glede og ein hjartans takk. Fram mot deg har menneska stirt og lengta i tusentals år, og tilbake til deg vil dei sjå så lenge dagane varer. Slik som sola lyser for jorda, er du med krossen din det einaste ljoset vårt.
Golgata! der møter me Gud og menneske i ein person, hangande på eit tre. Der møtest Gud og menneske til forlik, der får synda dommen sin, straffa si og døden sin, og der blir ormehovudet knasa, fiendskapen ihelslegen og freden underskriven med blod. Der blir himmelen og porten inn til livsens tre opna, der kjem Gud til møtes som venn og som far og der blir nådestolen reist så me kan stiga fram for den heilage med fritt mot og få miskunn og nåde til hjelp i rette tid.
Golgata! hytta vår på den vonde dagen, ljoset vårt i mørket, de faste berget midt i det stormande havet, hamna for søkkjande skip, ankergrunnen for sjelene våre og vegen til det evige livet gjennom grava.
Golgata! verda hatar deg og trur ho kan finna veg og hamn utan deg; men me veit for visst at når alle ljosa som menneske kveikte, har slokna, då lyser du i natta og leier alle som trur, inn til den evige, fullkomne dagen.
(L.Hope)

«Så slår han vatn i vaskefatet og tok til å två føtene åt læresveinane og turka dei med linkledet som han hadde bunde kring livet.» Johs. 13, 5

 Andakter  Comments Off on «Så slår han vatn i vaskefatet og tok til å två føtene åt læresveinane og turka dei med linkledet som han hadde bunde kring livet.» Johs. 13, 5
Mar 282013
 

Fotvasken
Jesus var samla med læresveinane sine den siste kvelden. Å vaska føtene til gjestane var husslavane sin jobb. Her, skjærtorsdagskvelden, er det Jesus som utfører denne gjerninga.
Dette heng nok nøye saman med den diskusjonen som læresveinane hadde tidlegare, der dei tretta om kven som skulle vaska føtene, sidan dei ikkje hadde nokon tenar.
Då reiser Herren og Meisteren seg. Han går frå mann til mann. Vaskar og turkar. Ein kan berre tenkja seg til korleis læresveinane skjemdest etter kvart som Jesus kraup fram etter golvet, med vaskefatet.
Dette syner oss kor djupt mørkret rår der inne i menneskesinnet. Endåtil i nærleiken av Jesus går det an å tenkja så svarte tankar, ja, jamvel trettast om det å vera den største. Og det var Jesu læresveinar, dei næraste venene han hadde på jorda.
Jesus var god. Han var heilag og rein. Han kom ifrå himmelen, «ikkje for å la seg tena, men for sjølv å tena». Han, himmelens konge, han kunne vaska føtene til læresveinane. Han kunne gje alt.
I nærleiken av han vert me så uendeleg små. Våre motiv vert uklåre og ureine. Me kjenner trong til å be:

«Gi meg ditt rene og hellige sinn –.»

(T.Tungland)

Sei til Sions dotter: Sjå, kongen din kjem til deg, audmjuk rir han på eit esel, folen til eit kløvdyr. Matt 21, 5

 Andakter  Comments Off on Sei til Sions dotter: Sjå, kongen din kjem til deg, audmjuk rir han på eit esel, folen til eit kløvdyr. Matt 21, 5
Mar 242013
 

asenfole Palmesøndag set Sions konge seg på ryggen til ein eselfole, og augo hans er fulle av tårer. Han kjem ikkje på ein stolt stridshest i brodden for ei stor hærmakt, nei, audmjuk sit han på ryggen til eit kløvdyr. Han rir heller ikkje inn i byen for å bli krona til konge i Israels heilagdom, men for å kjøpa oss frå jorda til Gud med blodet sitt. Her er han som vil fagna deg med sin kjærleik, her er han som vil gagna deg med sitt blod. Ein slik konge passar for oss fordi han kan løysa «kvar syndebunden træl». Slik han kom den gongen, slik kom han til oss òg. Han kom då mor bøygde kne attmed vogga, han kom i skule, i kyrkje, i bedehus, i skog, i berg og dalar. Han kom då me drog ut frå barndomsheimen, ut i ei kald og syndefull verd med livsens vårsol over oss, han kom når natt og storm i livet gjorde oss urolege og tunge om hjarta. Han kom og ville frelsa det som var fortapt. Slik kom han til meg, og slik kom han til deg òg. Tok du imot han? Gjorde du ikkje, så ta imot han i dag. Han står for døra og bankar no. Opna opp for han, og han skal frelsa deg og i nåde føra deg inn i det evige riket sitt. Den største synda noko menneske kan gjera, er å stengja han ute.
(L.Hope)

GUDS VISDOM

 Andakter  Comments Off on GUDS VISDOM
Feb 272013
 

Jens Noraberg
1Kor 1:21-25
For da verden ikke ved sin visdom kjente Gud i Guds visdom, fant Gud for godt å frelse dem som tror, ved forkynnelsens dårskap.
For jøder krever tegn og grekere søker visdom,
men vi forkynner Kristus korsfestet, for jøder et anstøt og for hedninger en dårskap.
Men for dem som er kalt, både jøder og grekere, forkynner vi Kristus, Guds kraft og Guds visdom.
For Guds dårskap er visere enn menneskene, og Guds svakhet er sterkere enn menneskene.

Bevis at Gud finnes så skal jeg tro. Dette har du kanskje hørt noen ganger. Mange synes vitenskapen har kommet så langt at det slettes ikke kan stemme det Bibelen beretter om skapelsen. Den største innvendingen er at dette skal Gud ha skapt alt rundt oss på 6 dager mens vitenskapen sier at det har tatt millioner av år. Nå er det å si at hverken vitenskapsmenn eller de som skrev bibelen var vitne til det som skjedde.

Men Bibelen er skrevet av mennesker inspirert av Gud. Den er ikke en nøkkel til å forstå vitenskapen i dette, men Gud er allmektig og kan gjøre det han vil.

Vitenskapen prøver å bevise at det ikke finnes noen Gud: For min del blir jeg mer og mer overbevist om at det må stå en Gud bak dette fantastiske skaperverket som vi er omgitt med. Teorier innen vitenskapen er blitt fakta uten at de nesten selv har merket det, men merk deg at det er bare teorier uten sikre bevis. Kanskje vi heller skal utfordre de rundt oss og si: Bevis at Gud ikke finnes!

For Guds dårskap er visere enn menneskene, og Guds svakhet er sterkere enn menneskene. 1Kor 1:25

Som misjonær i Peru oppdaget jeg til min overraskelse at ingen syntes det var noen skam å tro på Gud. Det var nærmest en selvfølge at alle trodde at Gud er vår skaper og står bak alle ting. Kanskje er det derfor ikke så rart at i løpet av alle mine år i Peru kun har møtt en mann som sa han var ateist. Hans innvending var at dersom det fines en allmektig Gud. Hvorfor tillater han sykdom, nød og lidelse?

Men var det slik at alle kristne ble skånet fra all smerte, nød og lidelse, ville ikke da menneskene bli kristne på feil grunnlag? Ville det ikke da være helsegarantien og ikke synden som førte dem til Kristus?

Det er mange ting vi ikke får svar på og heller aldri vil få svar på mens vi lever her på jord, men en ting er sikkert; Gud vil oss bare det beste. Evig liv.

Joh 5:24
Sannelig, sannelig sier jeg dere: Den som hører mitt ord og tror ham som har sendt meg, han har evig liv. Han kommer ikke til dom, men er gått over fra døden til livet.

Jens Noraberg

16. søndag i treenighetstiden, søndag 16. sept. (Matt 5, 10-12)

 Andakter  Comments Off on 16. søndag i treenighetstiden, søndag 16. sept. (Matt 5, 10-12)
Sep 132012
 


De er saltet på jorda! (…) De er ljoset i verda! Matt 5, 13a og 14a
Guds folk er den salte straumen i folkehavet, den fornyande krafta i menneskelivet og fyrtårnet som sender ljosstrålane sine ut i verdsens mørke natt. Utan dette ljoset ville alle vore i mørke, og utan dette saltet ville alt gått mot oppløysing og død.

La oss merkja oss at Jesus seier at me er salt og ljos! Dette «er» har me så lett for å skriva om til «skal vera». Men slik seier ikkje Jesus det. Han seier at me «er». Når så me har skrive «er» om til «skal vera» brukar me ordet til klage og dom over Guds folk. Men Jesus har gitt oss ordet til lærdom og trøyst.

Så visst som sola lyser og vermer og saltet svir i opne, friske sår, så visst er Herrens folk saltet på jorda og ljoset i verda. Jesus har sagt det, og livet ned gjennom tidene har synt at han snakka sant. Gjennom den innverknaden som kristne har i heim og nabolag, i arbeidsliv, forretning og politikk, gjennom å kunngjera Guds vilje i lære og liv alle stader der dei er, blir dei som den salte straumen i folkelivet og som ei lysande sol for menneska.

Denne store æra skal leggja den gleda i sinnet vårt at me ikkje lever til fånyttes, og ho skal og lokka oss til større ansvarskjensle og til å leva eit meir heilagt liv.

Send brødet ditt utover vatnet, for lenge etterpå finn du det att!

L.Hope

Aposteldagen / 6. søndag i treenighetstiden, søndag 8. juli 2012,

 Andakter  Comments Off on Aposteldagen / 6. søndag i treenighetstiden, søndag 8. juli 2012,
Jul 032012
 


«Da svarte Simon Peter og sa: Du er Messias, den levende Guds Sønn. Og Jesus svarte og sa til ham: Salig er du, Simon, Jonas’ sønn! for kjød og blod har ikke åpenbart deg det, men min Far i himmelen.» Matt 16, 16–17Da Jesus spurte disiplene hvem de sa at han var, da bekjente Peter på sine og de andre disiplenes vegne: «Du er Messias, den levende Guds Sønn!»
Jesus visste nok på forhånd hvem disiplene regnet ham for å være. Han spør allikevel, fordi han vil disiplene skal gi klart uttrykk for hva de har opplevd om Jesus, og hvilket kjennskap de er kommet til om ham.
Da uttrykker Peter klart og bevisst at han ikke bare er blitt klar over at Jesus er Messias, men at han også er den levende Guds Sønn. Det er ikke bare Peter som er kommet til dette. Det gjelder alle disiplene. Matt 14, 33.
Da priser Jesus dem salige. Denne erkjennelsen har de ikke tatt av seg selv. Det er Faderen i himmelen som har åpenbart for dem hvem Jesus egentlig er. «Ingen kjenner Sønnen uten Faderen,» sier Jesus.
Folk flest tror at det er en enkel sak å vite hvem Jesus er. Det kan da hvem som helst lese seg til. Vi kan da lese om Jesus som vi leser om enhver annen historisk person. Men det er nettopp dette vi ikke kan!
Ikke noe menneske kan av seg selv kjenne Jesus. Det er bare én som kjenner ham: Faderen i himmelen.
Skal vi komme til å kjenne Jesus, må Faderen i himmelen åpenbare ham for oss. Like lite som vi kan kjenne Faderen uten at Sønnen åpenbarer ham for oss, like lite kan vi kjenne Sønnen uten at Faderen åpenbarer ham for oss.
Dette hadde disiplene opplevd. Dette opplever hver den som i dag omvender seg til Jesus for å ta imot ham og den frelse han har fullbrakt.
Dette er den nye fødsel at Gud selv ved sin egen Hellige Ånd får åpenbare for våre hjerter hvem Jesus er.
Da har vi det evige liv!
(Ø.Andersen)

Kommende søndagstekst 17 Juni (Joh 1, 35–51)

 Andakter  Comments Off on Kommende søndagstekst 17 Juni (Joh 1, 35–51)
Jun 132012
 


Natanael trudde han var både gøymd og gløymd der han sat, men nettopp då såg Jesus han. Han fekk ikkje vita det då han sat der under fikentreet, at Jesus såg han, men han fekk vita det seinare.
Ser me på denne hendinga frå ein indre og åndeleg synsstad, veit me at det Natanael opplevde har hendt med så mange av oss. Synd og sorg og tvil hadde lagt seg over sjela, alt sveipte seg om oss som ei mørk natt, og me trudde me var gløymde både av Gud og menneske. Men då såg Jesus oss òg. Me visste det ikkje, men me fekk vita det seinare, og når me no ser tilbake på den tida, undrar det oss at me ikkje såg han då.
Også no er her mange som sit einslege og trur dei er forlatne av både Gud og menneske. Eit mislukka liv, med synd på synd, har gjerne ført deg inn i denne tanken at du er bortvist og gløymd av alle. Men det er ikkje sant, Frelsaren ser deg nettopp der du er no. Om ikkje du ser han, ser han deg. Herren er så visst ikkje langt borte frå nokon av oss. «Tek eg morgonrodens venger på og slår meg ned der havet endar, så fører du meg endå til der, di høgre hand, ho held meg fast,» seier David. (Salme 139, 9–10)
(L.Hope)

Sæle dei augo som ser det de ser! (Kommende søndags tekst: Luk 10, 21-24)

 Andakter  Comments Off on Sæle dei augo som ser det de ser! (Kommende søndags tekst: Luk 10, 21-24)
May 302012
 


Den store, enkle livskunsten ligg i dette eine; å sjå Jesus. Alt det me søkjer å få sjå og eiga utanom han, òg i frelsessaka vår, er utan verdi viss me ikkje ser han. Men får me synet vendt mot han som bar syndene våre på sin lekam, nagla skuldbrevet til krossen og forlikte oss med Gud, då ser me oss sæle i han.
I han er alt ordna med Gud for oss. Der er fredspakta underskriven med Guds og Menneskesonens blod og der er døden overvunnen og det evige livet gitt til alle som trur.
Når djevelen freistar, når synda lokkar og verda vil fanga oss, kan synet på Jesus redda oss frå alt dette fordi me i han ser nåde og utløysing. Kjem sjukdom, sorg og armod og bankar på døra vår, kan me med synet på han sjå opp til Gud som far og takka han midt i storm og mørke fordi han lèt alle ting tena oss til gode. Og i den siste striden vår, når alt svikta i oss, når me er for veike til å be, ja, til å dra eit einaste sukk, då er det nok å sjå han som ikkje støyter nokon ut og som skal fylla alle himlar med frelste syndarar.
Når den siste skuggen av denne verda forsvinn i ljoset frå det nye Jerusalem og augo våre skal sjå kongen slik han er, då har me nått den høgaste lukke som livet kan gi. Slik som havet fyller fjorden med vatn til same høgda som det sjølv har, slik skal det frelste mennesket bli likt Gud, utan å vera Gud.
«Me veit at når han openberrar seg, skal me verta han like, for me skal sjå han som han er.» (1 Joh 3, 2b).
(L.Hope)